Day 34 – Soweto in de sneeuw

Na een "wilde" avond met Nikki en Rudolph hebben we relatief lang uit kunnen slapen. Vlak voordat we vertrokken begon het ligt te sneeuwen in Joburg, het stelde nog niks voor maar mandy de vrouw van ons gastgezin ging helemaal uit der dak. De sneeuw bleef niet liggen maar toch een unieke gebeurtenis, Mandy vertelde ons dat dit echt nauwelijks tot nooit gebeurd.

In Soweto gearriveerd moest ik eerst weer een computer moest repareren en daarna een tour kregen door de wijk Soweto. Tijdens de tour zijn we gestopt bij het Hector Pieterson museum gestopt, Hector Pieterson was een jongen die voorop liep bij een protest tegen apartheid en hij was de eerste die neergeschoten werd door de politie. Veel mensen zien deze gebeurtenis als het startsein voor het afschaffen van de apartheid. Hierna zijn we nog verder gereden door Soweto waar ze ons wat belangrijke plaatsen heeft laten zien in Soweto zoals het oude huis van Nelson Mandela.

Day 32 & 33 – Weinig gedaan

De laatste 2 dagen hebben we eigenlijk weinig ondernomen, het plan was eigenlijk om op day 32 naar het apartheidmuseum te gaan maar dat scheen gesloten te zijn op een maandag. Beetje lame gelul maar ja het was nou eenmaal zo. Daarom zijn we vandaag naar MonteCasino geweest één van de grote amusement centres in en rond Joburg. Best leuk maar eigenlijk net als ieder ander amusement centre we hebben daar een filmpje gekeken beetje rondgelopen en wat gedronken. Daarna weer naar huis hapje gegeten en dat was het.

Day 33 zijn we eerst naar één van de universiteiten van Joburg geweest waar we rondgeleid werden door Dean een IT student die in zijn eerste jaar zit. Best leuk om eens te zien hoe zo’n campus eruit ziet vergeleken met Nederland. Echt ziekend groot, het was eigenlijk gewoon een heel dorp waar studenten leven met shops, "restaurants" en pubs. Daarnaast zijn er natuurlijk ook nog gewoon de schoolgebouwen met voor Zuid Afrikaanse standaarden erg moderne technologieën maar dingen zoals WiFi kennen ze hier nog niet.

Na ons avontuur daar zijn we naar huis gegaan en hebben we gewacht op Nikki en Rudolph, twee relatief jonge mensen die ons meenamen naar een news cafe waar we een hapje gingen eten en wat gedronken hebben. Daarna namen ze ons mee naar Catz waar we nog wat drankjes hebben gedaan. Rudolph had een Painkilla besteld wat eigenlijk niet te zuipen was maar door de weddenschap met Judith had hij hem toch helemaal leeggedronken waarna Judith een Flaming Lamborgini moest drinken en ze allebei het Café niet geheel nuchter hebben verlaten.

Day 31 – Museum en Beestjes

Maropeng museum is een museum over het ontstaan van de aarde en de mens in een hip jasje gestoken, het is eigenlijk te vergelijken met Nemo waar je alles aan kon raken en uit proberen. Dit was het eerste waar we vandaag heen gingen, erg leuk en intersant om te zien ook al was het wat meer op het wat jongere publiek gericht.

Hierna zijn we naar een klein game reserve geweest om nog meer beesten te zien en judith wat kleine leeuwtjes kon aaien. Niet echt bijster bijzonder aangezien ik al genoeg van die beesten heb gezien maar toch wel weer leuk om wat beestjes gezien te hebben. Tijdens de lunch bij de krokodillen gingen 2 van de dameskrokodillen los op elkaar waardoor het een leuk spektakel werd om een kleine lunch te nuttigen.

Day 30 – Reizen

Op een dag als deze beleef je eigenlijk bijster weinig, behalve dat ik verheugd werd met het feit dat ik samen met alle hockeysletjes uit Warwick in één vliegtuig zat. Jammer genoeg zat er geen één naast me maar dat mocht de pret niet drukken. Na de vlucht ons nieuwe gastgezin ontmoet: Mandy en Ken. Twee aardige mensen die ons die avond mee uitnamen naar een hip Zuid Afrikaans restaurant waar we ongelofelijk lekker gegeten hebben en van de sfeer en de band genoten hebben.

Day 29 – Robben eiland

Voordat we naar Robben eiland gingen wilde ik eerst nog graag iets van de stad Capetown zien, we zaten er zo dicht bij maar veel van de echte binnenstad hadden we eigenlijk nog niet gezien. Daarom zijn we eerst een rondje gaan rijden door het drukke centrum van Capetown waarna we bij een groot park geparkeerd hebben en naar het Slavernij museum zijn geweest.

Het Slavernij museum was opzich best indrukwekkend om gezien te hebben en vooral de film in het begin over de slavernij was een goede inleiding op wat wij als Nederlanders wel allemaal gedaan hebben in het verleden. Het museum was een oude “opslagplaats” van slaven en op het plein ervoor werden de slaven verkocht.

Daarna een rondje gelopen door de stad een soort van kasteel gezien en op naar Waterfront waar de ferry richting Robben eiland op ons stond te wachten, na een wilde tocht aangekomen op robben eiland werden we in een bus rondgeleid over robben eiland. Ik had altijd gedacht dat Robben eiland een soort van Alcatraz was waar alleen maar een gevangenis was en that’s it maar het was echt een heel eiland met zelfs een dorp erop. Het dorp is nu dan wel verlaten of word nog bewoond door wat medewerkers van het museum maar toch.

Ook zijn we rondgeleid in de gevangenis door een ex gedetineerde die ons afschuwelijke verhalen vertelde over wat er zoal gebeurde in de gevangenis. Daarna mochten we heel snel een rondje lopen door wat cellen omdat we de boot moesten halen. De terugtocht was alles behalve ontspannen en we werden heen en weer geslingerd door de boot en verscheidene mensen moesten ook een klein braakje leggen van het geschommel.

Na dit alles zijn we naar een soort van visrestaurant gegaan om een afsluitend diner te hebben met onze “gastgezinnen”.

Day 28 – Wijntjes

’s ochtends vroeg werden we weer door Les en Brodwynn opgehaald om ons mee te nemen naar het wijnproeven op het wijn estate Avontuur. Avontuur is een prachtig Estate waar ze verscheidene wijnen brouwen en waar wij een wijnproeverij mochten meemaken en daarna een kleine rondleiding door de estate kregen.

Een Wine-Estate mag alleen maar zo genoemd worden als ze alles zelf doen, dus druiven laten groeien, wijn brouwen en exporteren. Tijdens de rondleiding werden ons de vaten geshowed waar alle wijnen in gemaakt werden en waar de brandy gemaakt werd. Na de rondleiding bedacht ik me nog net op tijd dat ik graag nog een wijntje wilden kopen. Tijdens het proeven vond ik de chardonnay het lekkerst en ja hoor zoals het bij maurits altijd gaat, dat was één van de duurste wijnen. Gelukkig was het alsnog maar 76 Rand dus heb ik toch maar een flesje gekocht.

Na ons Avontuur zijn we een stuk verder gereden naar Franschoek waar we eerst een lunch genuttigd hadden en daarna de lokale winkeltjes hebben bekeken. Tijdens het winkelen een aantal hockeysletjes uit Warwick tegengekomen en ben ik tot de conclusie gekomen dat alle hockeysletjes all over the world hetzelfde zijn.

Daarna naar Charmonix gegaan een wine farm waar we een andere rondleiding door de wijncellars kregen en nog een keer wijn gingen proeven, vergeleken met Avontuur was Charmonix best suf maar goed, wel weer lekkere wijntjes geproefd.
Later op de avond naar een Amusement center geweest, waar ik met de dames een filmpje heb gekeken wat gedronken en wat geld v

Day 27 - Dagje rust

3,5 week reizen gaat je op den duur enorm opbreken, zeker als je van die 3,5 week zo’n 60 uur in een auto gespendeerd te hebben. Daarom had ik besloten om het maar eens een dagje rustig aan te doen en alleen in de ochtend wat te ondernemen. Door Brodwyn werden we vandaag meegenomen naar een lokale zwarte school waar de Lions heel veel voor doen.

Op de school werden we met open armen ontvangen en werd er volle trots aan ons getoond hoe de school eruit zag wat ze er deden en wat mede door de Lions was gerealiseerd. We zijn in 3 klassen geweest, één van de klassen heel kort want daar waren ze te bang om ons wat te vragen. Toen zijn we door naar de volgende klas gegaan met wat jongere kindjes die ons na enig aarzelen de oren van het hoofd vroegen en maar vragen bleven verzinnen.

Tijdens het vragenvuur ging de bel wat betekende dat het pauze en dat iedereen lekker even kon rennen en spelletjes spelen. Wij als bezoekers kregen natuurlijk alle aandacht en alle kinderen wilden met ons spelen en op de foto. Na nog een andere klas bezocht te hebben en te hebben gezien hoe de kinderen les kregen hebben we nog een klein rondje gelopen en daarna naar huis gegaan.De dames wilden erg graag paardrijden maar ik had daar weinig zin in dus ben ik bij Les en Brodwynn gebleven om wat te internetten

Day 26 – tegenvaller

De vorige dag besloten we dat we vandaag eerst een bezoekje wilden brengen aan robben island, jullie kennen het waarschijnlijk wel de gevangenis waar nelson mandela jaren heeft vastgezeten. Aangekomen bij ticketverkoop werden we echter onaangenaam verrast, de tickets waren zowel vandaag als morgen compleet uitverkocht. Wel konden we voor donderdag of vrijdag reserveren maar aangezien Petra vandaag aan zou komen wilden we eerst even wachten op haar of zij ook mee wil.

Tijdens een warme kop koffie hebben we samen met Colin besloten maar een stukje door de streek te rijden en het één en ander te bekijken. Een kort bezoek aan capetown was het vandaag zeker het enige wat we er gedaan hebben is kopje koffie gedronken, maar goed tijdens onze rit werd er ons het één en ander van de streek verteld en gingen we langs bij een cheetah farm, een klein dorpje en een vlindertuin. Cheetah farm en vlindertuin waren niet zo heel bijzonder maar dit komt denk ik meer door wat wij gewend zijn in Nederland, waar alles op en top is.

Na dit alles zijn we snel naar huis gegaan om ons klaar te maken voor de avond, dus na een snelle douche wat strijkwerk en wat relaxen zijn we naar een kleine mall gegaan om samen met wat Lions leden te bowlen. Erg gezellig om zo samen met wat andere mensen een balletje te rollen en het dan ook nog eens twee keer van het andere team te winnen haha. Het was al half 10 toen we klaar waren en het knorren van onze magen was goed hoorbaar. Gelukkig hadden we bij een enorm goed restaurant gereserveerd Romantica genaamd, lekker afgezaagde naam maar steengoed eten. Daar nog wat verder met mensen over onszelf het land en Nederland gepraat en tegen een uurtje of half 1 richting huis gegaan om mijn warme bedje weer op te zoeken.

Day 25 – Walvissen, Pinguïns en Rockrabbits

Wakker gemaakt door de zon in mijn gezicht wist ik dat dit een mooie dag zou worden. Met Lis en Broadwinn hadden we gister afgesproken dat we vandaag afhankelijk van het weer wat met zijn 5-en gingen doen. Als het mooi weer zou zijn in Cape town zouden we naar de table top gaan omdat je daar alleen maar heen wil gaan met mooi weer. Nu dacht ik dat we dat gingen doen en dat dachten Lis en Broadwinn ook totdat ze de cable cars hadden gebeld en bleek dat die dingen het nu niet doen wegens maintainence haha.

Dat wordt dus geen table top mountain voor ons deze week, erg jammer maar het kan niet anders. Daarom hebben we besloten vandaag naar Hermanus te gaan om daar naar de pinguïns en de walvissen te kijken. We hebben vandaag veel pinguïns gezien en een paar walvissen heel diep in zee. Verder vooral van het uizicht genoten en lekker gelunchte in een bepaald visrestaurant.

Zoals het jullie misschien was opgevallen heb ik een google earth link neergezet zodat jullie ook een idee hebben van waar ik zoal heb gezeten. Heb je geen google earth? Dat is dan mooi stom moet je maar even op http://earth.google.com/download-earth.html downloaden.

Day 24 - Capetown

Na mijn eerste nachtje geslapen te hebben in mijn eigen “huisje” in Gordons Bay zijn we rond een uurtje of tien vertrokken richting Lis en Broadwin waar we Katrien ontmoetten. Katrien is een Belgische studente die net als wij in Gordons Bay vertoeven en samen zijn we er vandaag op uitgetrokken om de stad Capetown te bekijken.

Het weer in Capetown is totaal anders dan in Durban, veel regen, wind en de temperatuur is ook niet om over naar huis te schrijven. Maar goed vandaag naar een markt geweest en waterfront bekeken. Gewoon een lekker dagje ontspannen.

Bij Lis en Broadwin hebben we die avond gegeten en dat was het eigenlijk wel.

Day 23 - Trippen

Vandaag voor de zoveelste keer bezig geweest om van punt A naar B te komen, dit keer was punt A: Durban en punt B: Capetown. Na een zware nacht met Larry moesten we alweer vroeg uit de veren om opgehaald te worden door Tricia die ons naar het vliegveld zou brengen. Voordat we naar het vliegveld gingen zijn we eerst langs één of andere vrouw die ons nog wat boekjes gaf over Durban, erg aardig maar heeft natuurlijk uiteraard geen nut als we vandaag vertrekken.

Na 2 uur opgevouwen te zitten in economy class en een half uur op onze koffers gewacht te hebben stond ons volgende gastgezin ons op te wachten. Gelukkig hadden zij wel een papiertje met onze namen erop en hadden we ze in één oogopslag gevonden. Jackie en Colin zijn een ouder Engels echtpaar dat hiernaar toe is geëmigreerd om hun oude dag te beleven. Aardige mensen alleen wel jammer dat het wat oudere mensen zijn.

Day 22 – Mooie afsluiting

Vandaag was onze laatste volle dag in Durban jammer dat we alweer vertrekken maar toch denk ik dat de rest van de steden die we de komende twee weken net zo leuk zullen zijn als Durban. Genieten was het zeker hier in het warme en zonnige Durban en dat zal ik ook zeker missen in de andere twee steden, vooral Cape Town waar het nogal belabberd weer schijnt te zijn.

Vandaag stond uSharka op het programma, dit is een groot aquarium dat aan het strand ligt samen met een groot water pretpark. Dit stond eigenlijk al ons hele verblijf op het programma maar nu met de vier andere studenten was het alleen maar extra fun. Na een nogal suffe dolfijnen show en een wandeling in de aquaria van uSharka zijn Judith en ik gaan snorkelen in één van de aquaria. Echt een toffe ervaring om zo tussen die vissen en wat haaien te zwemmen en ze bijna aan te kunnen raken. Na het snorkel avontuur meteen doorgegaan naar het waterpark om een duik te nemen en van de verscheidene glijbanen af te glijden.

In de avond had Tricia een dinertje geregeld om nog één laatste keer bij elkaar te zijn, erg gezellig was het wel alleen de manier van het dinertje wat minder. Tricia organiseerde het maar wij (de studenten) moesten koken en onze eigen drank meenemen. Dit ben ik niet gewend en vind het eigenlijk een beetje kansloos, maar misschien is het zo’n typisch ZA ding kan best ik zo het alleen geen party of diner noemen.

Na dit nogal suffe gedeelte nam larry ons mee naar verscheidene kroegen om een klein echt afscheidsfeestje te vieren. Wat me wel opviel is dat ondanks alle waarschuwingen voor criminaliteit in en rond Durban zijn de Clubs nauwelijks beveiligd. Ik heb geen metaaldetector gezien en hooguit een paar uitsmijters die eigenlijk ook geen drol uitvoeren. Onderweg naar de wc in een vrij grote club ben ik dan ook 3 gevechtjes tegengekomen zonder dat ik ook maar een uitsmijter heb gezien.

Day 21 – Boring!

Na nog wat nachtjes bij Graham werden we vandaag om 8 uur ’s ochtends opgehaald door Tricia die ons naar haar moeder zou brengen zodat die ons verder mee kon nemen naar CROW. Tricia had andere exchange students over at her place en bracht deze ook gewoon mee in de auto. Behoorlijk bevolkt gebeuren zo met zijn 7-en in één auto, maar het paste en daar ging het om. Het groepje van vier andere studenten bestond uit drie Italianen: Allicia, Fredrico en Ricardo en één Slowakijns meisje: Petra.

Na het arriveren bij Tricia’s moeder moesten we even wachten op een andere auto omdat de auto van Tricia’s moeder iets kleiner is en we er dus niet met zijn allen in zouden passen. Dit gaf ons de kans om goed kennis te kunnen maken met de andere vier.

Na een verdere kennismaking op naar CROW, CROW is een organisatie die zich volledig richt op het terugbrengen van wilde dieren in de natuur die verongelukt zijn of zijn aangevallen door mensen. Uiteraard is dit iets goeds omdat je net als voor mensen goed wil zorgen voor dieren, maar als je dan hoort dat ze rond de 10 000 Rand per maand besteden alleen al aan het eten voor de dieren heb ik toch mijn twijfels. Nu we een beetje meer begrijpen wat er aan de hand is in een land als dit waar veel armoede heerst vraag ik mij toch af of je dieren wel op zo’n hoge plaats wil zetten. 10 000 Rand is rond de 1200 euro per maand en dat is voor ons misschien niet zoveel maar voor Zuid Afrikaanse begrippen kan je daar een hele hoop mee doen.

Na het park naar een klein reservaat geweest waar we ons voornamelijk verveeld hebben en op Tricia hebben gewacht totdat ze ons op kwam pikken.

Het verdere plan was om in de avond samen met kyle te gaan stappen in een club called 54, jammer genoeg kon kyle geen vervoer regelen en zagen we het hele plan al in duigen vallen. Maar daar was onze reddende engel Larry, Larry was onze “gastbroer” voor de komende twee dagen aangezien we niet met 6 man in het kleine huisje van Tricia konden overnachten. Larry wilde ons wel brengen en halen naar de club zodat we eindelijk een leuk avondje konden stappen. Na snel onze koffers afgezet te hebben en Kyle te hebben opgehaald zijn we naar 54 gegaan waar we wat gedanst en gedronken hadden.

Day 20 – Druk Druk Druk

Na een tweede Lions meeting op day 19 werden we uitgenodigd door paul (een ander lions lid) om vandaag met hem op pad te gaan door Durban. Paul is een Indische Zuid-Afrikaan en is zoals ik al zei ook lid van de lions, het leuke aan Paul is dat hij een heel andere kijk op Durban heeft dan Graham en ons dus ook andere plekken laat zien.

’s Ochtends vroeg 10 uur werden we opgehaald door Paul voor zijn tour door de stad, omdat we graag nog wat dingen wilden zien en kopen zou Paul ons tijdens zijn tour naar die plekken brengen. Ondanks de dingen die wij wilden zien liet Paul ons ook wat van zijn favoriete plekjes zien, zoals wat uitzichten bij de haven en de Blue Lagoon.

De Blue Lagoon is een strand waar vroeger tijdens de apartheid alleen maar Indische mensen kwamen om te zwemmen. Nu wordt de Blue Lagoon nog steeds voornamelijk door Indiërs bezocht omdat het nu eenmaal hun vaste stekje is waar ze graag komen. Na nog wat andere plekjes voor het uitzicht bezocht te hebben zijn we naar een nogal chaotische parkeerplaats gegaan waar Paul iedere dag komt om een soort gokspel te spelen.

Het spel gaat om het raden van een getal dat een Chinees iedere dag om stipt 2 uur komt vertellen. De getallen die de Chinees verteld hebben altijd een bepaalde connectie met de cijfers die ervoor verteld zijn, elk nummer dat de Chinees noemt kan 2 betekenissen hebben en door een aantal nummers in verband te stellen kan je het cijfer van de dag raden en 24 keer je inzet verdienen. Deze keer had Paul ondanks dat ie het cijfer wel in zijn hoofd had maar niet had opgeschreven niks gewonnen.

Dat mocht de pret gelukkig niet drukken en we zijn verder gegaan op onze trip door Durban, na het verlies doorgegaan naar een “banket”bakkerij wat volgens Paul één van de beste is van het land. Daar wat koekjes geproefd en gekocht en op naar een restaurantje om te lunchen. En het kan niet anders dan dat we Indisch gingen eten en dat betekent Currie of Rotti met veel Sambal. Na onze monden flink aan de Indische specialiteiten te hebben gebrand zijn we naar de wijk gegaan waar Paul woont en zijn vrouw een kapsalon heeft.

De kapsalon was niet wat ik er van verwacht had, nu ik bijna 3 weken in Durban ben had ik verwacht in een vervallen hutje terecht te komen waar mensen op een nogal professorische geknipt zouden worden, niets is minder waar de kapsalon zag er van buiten misschien beetje armoedig uit maar van binnen zag alles netjes en schoon uit.

Na ons korte bezoek bracht Paul ons naar St. Theresa’s, St. Theresa is een kerk die naast missen ook voor weesjes zorgt. Dit gebeurt uiteraard niet in de kerk zelf maar in gebouwen ernaast, in St Theresa worden zo’n 70 kinderen dag in dag uit verzorgt en bezig gehouden. Dat de kinderen wezen zijn is misschien nog niet het ergste, dat meer dan 90% van deze kinderen aids hebben is nog veel erger.

Om half 4 ben ik terug gebracht richting Graham omdat hij en ik naar een mens-evening gingen . Omdat het een mens-evening was kon Judith niet mee en bleef zij bij Paul om met de kids te spelen bij St. Theresa en later een mis te volgen en naar een soort van vlooienmarkt te gaan.

Op de mens-evening was er naast een hoop bier een soort interview/lezing van 3 aanstormende rugby talenten gegeven werd. Best leuk om dat eens mee te maken ondanks ik geen drol van rugby weet. Naast het gepraat over rugby ging het voornamelijk over vrouwen en bier, echt zo’n typische mannen avond.

Day 18 & 19 – Terug naar Durban

Op day 18 zijn we na een vroege en snelle lunch voor de laatste keer door het game reserve gereden en hebben we nog wat laatste dieren gespot. Onderweg richting ladysmith zijn we gestopt bij weer een soort zwarte markt om nog meer souvenirs te kopen uiteraard.

Vandaag is het day 19 en ben ik aan het wachten op Vicky die ons weer (hopelijk veilig) richting Durban gaat brengen. We vertrekken pas om 2 uur en dat vind ik persoonlijk erg jammer aangezien we daardoor een hele dag verspelen omdat we alleen maar aan het wachten of aan het reizen zijn. Maar ja het moet zo wezen, je kan niet alles hebben natuurlijk.

Day 17 – Motox

Vandaag ben ik samen met mijn gezin naar een Motox Gp in Sun City gegaan, mijn gezin is helemaal gek van motox en daarom zijn we ook naar Sun City afgereisd om de GP mee te maken. Van te voren had ik niet gedacht dat het zo vet was om naar zo’n evenement te gaan en had dan ook eigenlijk met judith gepland dat als we het na 1 of 2 races zat waren Sun City weer in zouden gaan. Toch ben ik de hele dag gebleven omdat de sfeer zo goed was en het racen best leuk was om naar te kijken.

In de pauze werden er ook nog andere takken van motorsport getoond, op een kleine ruimte werden de principes van trail uitgelegd en getoond. In een ander gebied stond een schans waar sprongen gemaakt werden. Het gedeelte met de sprongen was zo vet, in het begin maakte ze wat “makkelijke” sprongen en toen opeens uit het niets maakte 1 van de springers een backflip. Iedereen ging helemaal uit ze dak waardoor deze motorrijder er nog wel een paar moest maken.

Na dit alles nog 2 races gekeken en richting het vakantiehuisje, mijn gastgezin had geen zin om te koken dus gingen we naar het restaurant van het park. Jammer genoeg was dat niet helemaal wat we er van verwachte, het voorgerecht was matig tot slecht en ze hadden een hoop gerechten die op de kaart stonden niet in voorraad. Gelukkig was het hoofdgerecht subliem en hebben we ondanks de kleine teleurstelling toch lekker gegeten.

Day 16 – Zoveel gedaan, zoveel gezien

Whaaaa ik heb wilde dieren gezien, echt zo vet, vandaag voor het eerst het game reserve in geweest op zoek naar de big 5. Voor de mensen die niet weten wat de big 5 zijn, hier alle 5 op een rijtje:

Leeuw,
Neushoorn,
Olifant,
Buffel,
Luipaard

En ik heb de bovenste drie van heel dichtbij mogen beleven, ik had niet gedacht dat het je zo’n kick kon geven om deze beesten in het echt te zien. Toch moet je er best voor over hebben, zo moesten we om 6 uur ’s ochtends opstaan om om half 7 bij de ingang van het game reserve te zijn.

Samen met Mark, een goede vriend van het gezin, zijn we met 2 auto’s en gewapend met walkie talkies het park ingereden. Mark wilde graag naar een waterplaats toe waar veel dieren konden zitten, helaas werden we hier teleurgesteld en hebben we eerst alleen maar schilpadden gezien. Toch vonden ze het een goed idee om even te blijven wachten, nou ja even we hebben daar toch 3 kwartier in de kou gezeten zonder wat gezien te hebben. Het enige dat we hoorden was een kreunende leeuw op de achtergrond, na 3 kwartier werd ons wachten beloond en kwam een leeuw ons tegemoet lopen. Deze liep rond de drinkplaats en weer verder het park in, terug naar de auto waarschuwde mensen ons voor een andere leeuw. Daar was ie weer hij was om de hut heen gelopen en liep nu over het pad van de auto’s naar de weg toe. Alsof dit nog niet genoeg was kwamen we 5 minuten later ook nog 3 andere leeuwen tegen die gewoon rustig langs de weg zaten.

Hierna zagen we verscheidene dieren in een razendsnel tempo we zagen neushoorns, impala, wilde zwijnen, buspuck, duikers, olifanten, nijlpaarden en ga zo maar door.

Na deze beleving zijn we doorgereden naar Sun City waar we naar Valley of the Waves gingen, Valley of the waves is een groot zwembad met verschillende attracties. Één van de grootste attracties was wel het golfslag bad, dan hoor ik je denken ow ja zeker met van die slappe halve golfjes waar niks aan is, nee dit golfslagbad deed dat ook maar produceerde om de 5 minuten een enorme golf van een kleine 1,5 meter hoog.

Day 15 – Onderweg naar Sun City

Vandaag eigenlijk niet zoveel gedaan, behalve filmpje kijken terwijl we naar Sun City reden. Sun City is een groot “Evenementenpark” waar je kan zwemmen, gokken, shoppen, uitgaan etc. We verblijven bij een game-farm Bakgatla waar we een cottage hebben. Morgen naar naar Sun City en proberen dieren te kijken in de game-farm.

Website Suncity

Day 14 – Stukje Historie

Vandaag vroeg op (voor mijn begrippen), kwart voor 9 ging de wekker want we zouden om half 10 opgehaald worden door Johan. Toch hadden Judith en ik moeten weten dat tijden die je afspreekt met Zuid-Afrikanen nogal beetje uitlopen. Om 10 uur werden we opgehaald en reden we meteen door naar Vincent die ons een historische tour in de omgeving van Ladysmith zou gaan geven.

In de omgeving van Ladysmith is een hevige strijd geweest tussen de Britten en de Boeren (de locals). De Britten wilden graag de omgeving van Ladysmith hebben, alleen de boeren wilden dit niet weggeven dus onstondt er een oorlog om de omgeving. Vooral in de omgeving Ladysmith is er veel gevochten, Ladysmith werd bezet door de Britten en is door de Boeren omsingeld zodat er niks meer in of uit de stad kon.

Door vincent werden we door een museum rondgeleid en heeft hij ons wat graven en monumenten laten zien. Best interessant alleen na 2 of 3 heb je het wel gezien, maar dankzij het uitzicht werden we toch een hele dag vermaakt.

Jammer genoeg is er in Ladysmith ’s avonds niet zoveel te beleven als in Durban en Kei, Durban schijnt echt een stad te zijn waar je flink uit te gaan en volgende week zullen ik en Judith samen met Kyle een club bezoeken. Ladysmith valt dus niet veel te beleven dus het is veel filmpjes kijken en beetje internetten en dergelijke.

Day 13

Iedere dag een verhaaltje schrijven is soms ook zinloos, zeker als je alleen maar op weg ben naar andere plaatsen. Day 13 heb ik met gevaar voor eigen leven in de auto gezeten bij ene vicky, ik dacht dat ik al veel slechte bestuurders in me leven heb ervaren maar dit sloeg echt alles. Ik zat naast der en voelde me net haar driving instructor, zo erg was het, de hele tijd in de spiegels kijken, kijken of ze wel in de hoogste versnelling reed (120 rijden in 3 is niet goed voor je auto) en nog veel meer van dit soort rare dingen. Gelukkig wel heelhuids aangekomen bij Andrew Bouwer, waar we kennis hebben gemaakt met Debbie, Brandon en Chad. Debbie weet ons iedere dag te verwennen met lekkernijen zoals chips, chocolade en andere lekkere dingen. Gelukkig houden Zuid-Afrikanen net als wij enorm van bier en overal waar je komt word bier aangeboden.

Day 12 – Stad Verkennen

Na een weekje in Kei te zijn geweest hebben we eigenlijk maar één echte volle dag om te genieten van Durban voordat we naar Ladysmith vertrekken, best jammer maar misschien is ladysmith ook erg leuk. Vandaag heeft Graham ons voordat we naar het strand gingen eerst de binnenstad laten zien en de Victoria-market. De Victoria-market moet je eigenlijk vergelijken met de Zwarte markt van beverwijk, iedereen probeert je dingen aan te smeren en afdingen is ook zeker een vereiste bij dit soort dingen. Nu vind ik afdingen altijd leuk en een uitdaging om de laagste prijs die je uiteindelijk ook wil.

Na het één en ander aan souvenirs gekocht te hebben zijn Judith en ik naar het strand gegaan om eerst even te lunchen en daarna een wandeling langs het strand te maken. Lekker weer joh voor de winter, het is hier gewoon 26 graden gemiddeld.

Na het strand even snel op en neer naar een groot winkelcentrum in Durban om even mijn email te checken en weer wat verhalen op internet te zetten. Voor degene die de winkelcentra in Amerika kennen, zo ziet deze er ook uit, alleen de kans dat je een kilometer verderop een sloppenwijk vind is wat groter dan in Amerika.

Na dit alles even een douche genomen, omgekleed en richting de Lions meeting om een babbeltje te houden over wie we zijn wat we doen etc. Ook een vergadering bijgewoond en het viel mij en Judith op dat de Lions hier met veel belangrijkere dingen bezig zijn dan die in Nederland. Dat komt natuurlijk ook deels doordat we in Nederland alles goed voor elkaar hebben en het hier in Zuid Afrika een beetje een zooitje is. Zo zijn de Lions nu bezig met het bouwen van een bibliotheek voor de kansarme kids in ZA en helpen ze een kinderdagverblijf met het repareren van een auto etc.

Na dit alles een hapje gegeten en richting het casino gegaan en dacht je dat deze jongen al geluk had dat hij naar Zuid Afrika op vakantie gaat, dat is niet alles hij wint ook nog eens ongeveer 700 rand in het casino wat ongeveer neerkomt op 85 euro. Leuk zakcentje, dus kan meer souvenirs kopen voor een ieder.

Day 11

Vandaag Judith (mijn reisgenoot) ontmoet, aardige en gezellige meid waar ik die 4 weken wel mee vol kan houden. Na onze reis terug uit Kei kwam ze een uurtje later terug van haar eerste dag in Durban. Niet veel gedaan verder, behalve wat bijkletsen, biertjes drinken (uiteraard) en dineren met de ouders van Graham die beneden wonen en de rest van het gezin.

Day 9 & 10 – Bijkomen

Herinneren jullie je het avontuur van de weledele-eend A.J. Kwak waar hij naar de maan moest om een viool van één of andere clown op te halen. In die aflevering gaat Alfred naar een land waar het verschil tussen arm en rijk enorm groot was. Iedere dag dat ik hier langer ben moet ik steeds meer aan die aflevering denken.

Iedere berg die we over gaan is het de vraag of we nu een arm of een rijk gebied in rijden. Als het een rijk gebied is ziet alles er rooskleurig uit en lijkt het op het landschap na erg op Nederland. Als je een arm gebied inrijdt weet je eigenlijk niet wat je ziet, hoe die mensen kunnen blijven leven in zulke kleine en krakkemikkige hutjes. Tussen al die bouwvallen staat meestal één paleis, dit is het huis van de zogehete Chief, deze man bezit al het omringende land en de al arme inwoners van zijn land moeten een soort belasting betalen om hem nog rijker te maken.

Onderweg van een weekje ontspannen in Kei terug naar Durban, rijden we berg op en berg af genietend van het uitzicht en zit ik vol verbazing te kijken naar hoe de mensen leven. Daar zit ik dan als “rijk verwend studentje” met mijn laptop op schoot te schrijven over de gebieden waar we op dit doorheenrijden. De meeste mensen om mij heen hebben nog nooit een laptop gezien laat staan gebruikt en ik doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Wat een hoop verschillen en oneerlijke situaties zijn er toch, jammer dat het toch nog enige tijd of misschien heel lang zo zal blijven.

Ze krijgen de kansen wel om welvarend te worden, dat is immers goed voor iedereen maar ze doen er niks mee. Mijn gastgezin zegt dat dat is omdat ze lui zijn.... of dat zo is weet ik niet, ik ben hier pas een week maar toch kan ik me er wel iets bij bedenken. Als mensen mij steeds geld zouden geven zou ik ook weinig doen en “lui” worden en niks op willen bouwen omdat ik het geld toch wel krijg.

Day 8 – Party time

Daar lig ik dan in me kamer, met een kater probeer ik de gaten in mijn geheugen te vullen om jullie het complete verhaal te vertellen. Haha wie had dat ooit gedacht Maurits gaat op een uitwisseling komt bij een gastgezin dat net als Maurits wel van een biertje of 2 houdt en dan wordt die jongen ook nog eens dronken samen met Kyle.

Vandaag hebben zijn we ’s ochtends naar een afgelegen “resort-je” geweest waar je alleen maar kan komen als je een 4 x 4 auto heb. Echt vet om over dat soort weggetjes te rijden en alle kanten opgeslingerd te worden. Een stukje van 8 km was het maar,toch kostte het ons meer dan 30 minuten om er te komen. Toch was het het avontuur zeker waard en zoals iedere keer werd ik weer verrast door het prachtige uitzicht.

Daarna weer terug naar Kei en door naar de country club voor een biertje en een potje snooker. Tijdens ons 2e potje snooker werden we gebeld door Neville, zijn broer had pech ergens tussen East London en Kei (is een weg van 40 km), aangezien Graham degene is die een 4x4 auto bezit werd hij gevraagd om de auto te slepen. We moesten ons potje snooker afbreken, wij (de kinderen) werden thuis afgezet om alvast eten te gaan bereiden het was namelijk al 6 uur en Graham ging naar neville’s broer om hem te slepen.

Na lekker gebbqt te hebben en een aantal biertjes later zijn we naar Bush Pig (lokale kroeg) gegaan voor meer bier, wodka-redbull en smirnoff ices. Wat is de drank hier toch goedkoop haha. Vul de rest van het verhaal zelf maar in ik weet het niet meer. Foto’s zeggen meer dan 100 woorden zegt het gezegde altijd.

Day 7 - Een week

Alweer een week op vakantie en mijn 3e dag in Kei River Mouth, vandaag weinig gedaan behalve een berg opklimmen en van het uitzicht genieten, ‘s avonds een filmpje gekeken met Alyssa, Kyle en Ricardo. Alyssa en Kyle zijn broer en zus en Ricardo is het neefje van de twee die ook mee is op vakantie. Kyle is 18 en de andere 2 zijn allebei 12.

Het valt me steeds meer op hoe meer ruimdenkend wij zijn in tegenstelling tot andere landen, de kinderen wilden graag Gangs of New York zien maar omdat er een age restriction op zat van 16 jaar en ouder wilde Kyle het niet omdat zijn zusje daar nog te jong voor is. Ik denk dat weinig ouders, laat staan broers of zussen in Nederland, hun kids verbieden om een film te kijken van 16 jaar of ouder. Alsof mijn zusje naar me zou luisteren als ik zeg dat ze die film niet mag zien, dan wil ze alleen maar die film kijken en dan is iedere andere film suf bij wijze van spreken.

Hier in Kei is ook een homo die een eigen restaurantje heeft, maar mijn gezin praat over hem alsof het een stuk vuil is. Kijk wij maken ook wel eens grappen over homo’s en dergelijke maar hier klinkt het meer als haat. Graham zei: you can go in there but keep with your bum against the wall. Dit was denk meer een grap om het onderwerp te vermijden maar toen ik het er nog eens over wilde hebben wilde Kyle dat weer niet omdat zijn zusje van 12 erbij was en ze die dingen niet hoefde te horen. Alsof zij niet weet wat homo’s zijn, vind het vanuit Nederlands oogpunt belachelijk dat je het daar niet over kan hebben maar ja misschien dat ze over 10 jaar net zo ver zijn als wij nu zijn.

Day 6 – ontspannen

Vandaag was een dag van algehele ontspanning, wel wat dingetjes fixen aan het huis maar toch bestond de meeste tijd uit ontspannen en op het strand liggen. Van veel mooie uitzichten genoten, waar jullie de foto’s binnenkort ook van zullen zien maar dat komt wel.

Samen met Neville (goede en handige vriend van het gezin) geprobeerd de strandbuggy te fixen want als de buggy het zou doen, mocht ik samen met Karl scheuren door het dorpje kei. Jammer genoeg is het nog niet gelukt, maar nu staat de buggy bij een man die er veel verstand van heeft die er morgen naar zal kijken en hem eventueel repareert.

Best raar om zo afhankelijk te zijn van auto’s en je ouders, zelfs hier in een dorpje als kei is het te gevaarlijk om rond te lopen als het donker en moet je opgehaald worden door je ouders of zelf met de auto gaan. Als je een biertje wil drinken kan je natuurlijk niet zelf met de auto gaan dus ben je vaak aangewezen op je ouders. In Kei zijn er geen taxi’s of bussen dus die kan je ook niet gebruiken voor je vervoer, in Durban heb je ze wel is mij verteld maar taxi’s en het hele openbaar vervoer is net zo gevaarlijk als rond lopen door de stad. Eigenlijk best vreemd dat je hier altijd op je hoede moet zijn voor gevaar, in Nederland hebben we daar helemaal geen last van als je weg wil pak je je fiets en laat desnoods als het voor een paar minuten is gewoon je huis open omdat er toch niks zal gebeuren.

Day 5 – Blijven trippen

Vandaag 8 uur lang in de auto gezeten richting Kei River Mouth, was erg mooi en heb ook de hele rit mijn ogen uitgegeken terwijl de rest aan het slapen was. Ik kon niet slapen het was veel te mooi om te gaan slapen. 8 uur later aangekomen in Kei River Mouth, wat ook een klein paradijsje is, alles uit de auto gehaald en een kleine rondrit gemaakt door de plaats.
Na de rondrit gingen we naar de Country Club, Country Clubs zijn gebouwen vaak met een golfbaan en andere sportactiviteiten omheen waar mensen iets komen drinken en gezellig een babbeltje maken. Dit is best populair onder de witte mensen en mijn gastgezin is er ook erg grote fan van.

Het hebben van een maid is ook normaal en iedereen heeft er één, mijn gezin waar ik nu bij zit heeft er zelfs één in hun vakantiehuisje. Een maid doet eigenlijk alle huishoudelijke klusjes waar de rest geen zin in heeft tegen een hongerloontje, mijn gastgezin vertelde mij dat de meeste mensen de maids 40 Rand per dag geven dat is omgerekend 5 euro. Mijn gastgezin betaald iets meer zo rond de 75 Rand per dag, wat eigenlijk nog steeds geen hol voorstelt want dat is rond de 8 euro. Voor dat geld zou ik niet eens mijn bed uit komen.

Maarja dat was mijn verhaal over de maids, na het drankje in de Country club zijn we naar huis gegaan voor a braai een soort bbq met hout e.d. Daarna hebben we nog voetbal gekeken in de country club en een paar baco’s gedronken die omgerekend 1 euro kosten per glas. Ongelooflijk hoe goedkoop alles hier is, de mensen zelf vinden alles duur worden maar vergeleken bij de prijzen in Nederland is dit niks.